Super Earth'ün şanlı 'Yönetilen Demokrasi' bayrağını uzayın en karanlık köşelerine dikmek için kapsüllerle yeryüzüne fırlatıldığınız Helldivers 2, video oyunlarında nadir rastlanan bir kitle histerisine dönüştü. Starship Troopers ve Terminator estetiğini hicveden yapım, oyuncuları acımasız böcekler (Terminids) ve sosyalist robotlar (Automatons) karşısında harcanabilir birer piyon yapıyor.
Oyunun mekanik dehası, en basit mühimmat kutusundan 500 kiloluk devasa hava bombasına kadar her şeyi D-pad veya yön tuşlarıyla girilen tuş kombinasyonlarıyla (Stratagem) çağırma zorunluluğunda yatıyor. Üzerinize koşan yüzlerce zırhlı böceğin arasında titreyen parmaklarla 'Yukarı, Sağ, Aşağı, Aşağı' girmeye çalışmak, saf bir panik koreografisi yaratıyor.
Kapatılamayan dost ateşi (friendly fire) kuralı, oyunu basit bir 'arkana yaslan ve tara' nişancısı olmaktan çıkarıp katıksız bir koordinasyon testine dönüştürüyor. Arkadaşınızın attığı bir topçu salvosu yüzünden gökyüzüne uçmak ya da panikle tetiğe asılıp takım arkadaşınızı delik deşik etmek, oyunu sinir bozucu bir deneyim yerine kahkahalarla dolu bir absürtlük tiyatrosuna çeviriyor.
Arka planda 'Joel' adlı bir oyun yöneticisi tarafından anlık olarak yönlendirilen galaktik savaş haritası, tüm oyuncu topluluğunu ortak bir amaç etrafında kenetliyor. Bir gezegeni savunmak ya da kritik bir sektörü kurtarmak için verilen küresel emirler, oyuncuların gerçek zamanlı bir cephe savaşının askeri gibi hissetmesini sağlıyor.
Dengeleme yamalarının zaman zaman oyuncu teçhizatlarını zayıflatması ve yüksek zorluklarda ortaya çıkan ağır zırhlı düşman enflasyonu zaman zaman tartışma yaratsa da, Helldivers 2 modern oyunculukta ortak coşkunun ve saf kooperatif eğlencenin zirve noktasıdır.